|
Persbericht van de Belgische Redersvereniging |
|
1. Inleiding
In de voorbije jaren werd vooral de nadruk gelegd op de redenen voor een
consistent scheepvaartbeleid in harmonie met de Europese richtsnoeren
van 1997 (OJ n°205 Notice 97/C 205/05). De aanmoediging tot invlagging
werd door de Europese Commissie nogmaals hernomen in haar witboek op 12
september 2001: "Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om
te kiezen" (COM(2001)370).
In oktober 2001 leverde Policy Research Corporation NV de
wetenschappelijke onderbouw voor een duurzaam Belgisch scheepvaartbeleid
onder de vorm van een Economische Impact Studie (EIS(). Prof. Dr. Chris
Peeters, die al eerder de Nederlandse regering in deze geadviseerd had
en daarmee aan de basis ligt van het succes dat het Nederlandse Register
kent sinds 1996, voerde de Belgische EIS( uit in opdracht van de
Europese Commissie, het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap -
departement Leefmilieu en Infrastructuur (administratie Waterwegen en
Zeewezen) en het departement Economische Zaken - en de sector, met name
de Belgische Redersvereniging (koopvaardij en sleepvaart).
De studie diende om de discussie omtrent de noodzaak en de vorm van een
duurzaam beleid voor de koopvaardij, de sleepvaart en de waterbouwsector
in België te objectiveren. Het huidig beleid werd grondig geanalyseerd
en geëvalueerd. Voorstellen voor een nieuw beleid werden geformuleerd en
de effecten ervan op de Belgische economie werden berekend.
De nota van Policy Research voor de beleidsvoeders is beschikbaar op de
website http://www.brv.be en de volledige EIS( kan op het secretariaat
van de Belgische Redersvereniging bekomen worden.
Op 9 oktober 2001 verklaarde de regering zich bereid maatregelen tot
herinvlagging van de vloot de ondernemen, in een globaal neutraal kader
(verklaring Minister van Financiën n.a.v. de federale beleidsverklaring:
"hervorming vennootschapsbelasting & ruling").
In samenwerking met Andersen belastingconsulenten en de respectievelijke
medewerkers van de Ministers van Financiën en Begroting werd op 22
februari een voorstel tot ontwerp van bijzondere wet houdende fiscale
maatregelen voor de zeescheepvaart, met memorie van toelichting,
afgeleverd. Al de maatregelen werden getoetst op hun budgettaire
neutraliteit, zodat de opbrengsten (direct en indirect) voor de
schatkist enkel positief konden zijn, zoals verder aangetoond.
Op 15 juli 2002 stemde het Parlement in met de laatste maatregelen die de
herinvlagging van de Belgische vloot moeten mogelijk maken. Op 2
augustus gaf de Senaat eveneens zijn fiat.
Drie jaar intense samenwerking tussen regering en privé-sector hebben
uiteindelijk vruchten afgeworpen. Zelfs de oppositie heeft een
belangrijke bijdrage geleverd.
Niettegenstaande de regering de getroffen maatregelen reeds in juni 2002
aanmeldde, duurde het tot in maart 2003 vooraleer de Europese Commissie
haar goedkeuring verleende.
Op de Ministerraad van 4 april 2003 werd het KB tot uitvoering van de Wet
goedgekeurd, dit KB werd op 7 mei door de Koning ondertekend. |
|
2. België als maritieme natie |
|
Europese Koopvaardijvloot |
| |
B |
DK |
D |
EL |
E |
F |
IRL |
I |
L |
NL |
A |
P |
FIN |
S |
UK |
EU 15 |
|
Gecontroleerde vloot |
|
|
Aantal |
117 |
639 |
2056 |
3225 |
230 |
201 |
35 |
572 |
2 |
631 |
40 |
54 |
127 |
344 |
612 |
8885 |
|
mio dwt |
5.8 |
17.9 |
32.5 |
142.2 |
3.7 |
5.4 |
0.14 |
12.7 |
0.01 |
5.1 |
0.8 |
1.2 |
1.8 |
10.3 |
17.7 |
257.3 |
| |
Nationale vlag |
|
|
Aantal |
1 |
347 |
449 |
764 |
127 |
120 |
24 |
448 |
2 |
473 |
23 |
38 |
96 |
160 |
244 |
3316 |
|
mio dwt |
0.00 |
7.72 |
7.7 |
42.32 |
1.67 |
3.32 |
0.11 |
8.50 |
0.01 |
3.04 |
0.12 |
0.46 |
0.97 |
1.50 |
7.31 |
84.8 |
|
Vreemde vlag |
|
|
Aantal |
116 |
292 |
1607 |
2461 |
103 |
81 |
11 |
124 |
- |
158 |
17 |
16 |
31 |
184 |
368 |
5569 |
|
mio dwt |
5.85 |
10.17 |
24.82 |
99.84 |
2.01 |
2.01 |
0.03 |
4.22 |
- |
2.11 |
0.68 |
0.73 |
0.79 |
8.77 |
10.41 |
172.5 |
|
Aandeel van de vreemde vlag in de gecontroleerde vloot |
|
|
Aantal |
99% |
46% |
78% |
76% |
45% |
40% |
31% |
22% |
- |
25% |
43% |
30% |
24% |
35% |
60% |
36% |
|
mio dwt |
100% |
57% |
76% |
70% |
55% |
39% |
23% |
33% |
- |
41% |
86% |
61% |
45% |
85% |
59% |
67% |
| |
|
Een eerste en meest in het oog springende conclusie is dat de
Belgische eigenaars een substantiële vloot controleren (in tonnage) die
groter is dan die van andere traditionele maritieme naties zoals
Nederland, Spanje en Frankrijk.
Anderzijds valt het grote aandeel van de vreemde vlaggen in de Europees
gecontroleerde vloot zoals Nederland dat in 1996 de tonnage taks
invoerde op basis van de aanbevelingen van de Belgische Prof. dr. Chris
Peeters, vormt daarop een uitzondering.
Meer dan 60% van de Europese vloot vaart nog steeds onder vreemde vlag. In
2002 werden echter verschillende Europese tonnage tax regimes
goedgekeurd (o.a. Denemarken, Ierland, Finland, Spanje) die deze trend
zullen ombuigen. België is overigens het 9e land dat een forfaitaire
winstbepaling voor zeescheepvaart in Europa invoert. |
|
3. Economische impact
3.1 De economische betekenis |
|
De economische betekenis van de scheepvaartcluster bestaat uit twee
componenten: de directe betekenis vanwege de scheepvaartondernemingen
zelf en de indirecte betekenis vanwege de aankopen van deze
ondernemingen in de rest van de Belgische economie.
De directe economische betekenis van de scheepvaartcluster in termen van
toegevoegde waarde bedroeg 424 miljoen € in het jaar 2000. Daarvan werd
218 mio € (of 52%) gegenereerd door de waterbouwsector, 47 mio € (of
11%) door de sleepvaartsector en 159 mio €(of 37%) door de koopvaardij.
De directe tewerkstelling in de cluster bedroeg 6 750 personen.
Indirect, via haar aankopen in de rest van de economie, biedt de Belgische
scheepvaartsector werk aan 4 720 personen en induceert ze een bijkomende
toegevoegde waarde van 265 mio €.
In totaal, dus inclusief de effecten van de toeleveringsindustrie,
genereert de Belgische scheepvaart een toegevoegde waarde van 689 mio €.
Ze biedt daarmee werk aan 8 765 Belgische residenten en 2 705
niet-residenten. Van de totale toegevoegde waarde wordt 64% of 441 mio €
besteed in België. De terugvloei naar de overheid betreft 206 mio € per
jaar, de binnenlandse investeringen 136 mio € en de consumptie 99 mio €.
De ratio bestedingen op toegevoegde waarde is relatief hoog voor de
waterbouw (72%) en sleepvaart (70%) en laag voor de koopvaardij (43%)
doordat de zware investeringen in de vloot vanwege de koopvaardij
wegvloeien naar het buitenland.
De totale toegevoegde waarde van de Belgische scheepvaartcluster vormt
0.3% van het Bruto Binnenlands Product. |
|
3.2 De directe werkgelegenheid
In termen van directe werkgelegenheid werden door de Belgische
scheepvaartbedrijven in 2000 4 500 zeevarenden en 2 250 personen aan wal
tewerkgesteld. Circa 43% van de zeevarenden en bijna 95% van het
walpersoneel betreft Belgen en Belgische residenten.
De koopvaardij biedt het meeste werkgelegenheid voor zeevarenden (55%) en
het minst voor walpersoneel (20%). In de waterbouw is het net andersom.
Het groot aantal niet-Belgen en niet-Belgische residenten in de
koopvaardij is een direct gevolg van de uitvlagging en de afwezigheid
van een sterke Belgische vlag als aantrekkingspool voor jongeren. Deze
trend manifesteert zich nu ook in de waterbouw. In de sleepvaart vindt
men procentueel nog het grootste aantal Belgen en Belgische residenten.
In totaal biedt de Belgische scheepvaartcluster, direct en indirect, werk
aan circa 11 470 personen, waarvan 8 765 Belgen of Belgische residenten.
Van de 6 750 direct werkzame personen is 60% Belg, of in aantal personen
4 045. De 4 720 indirect werkzame personen betreffen vrijwel uitsluitend
Belgische residenten (95%).
|
|
3.3. Economische effecten : conclusies
Er worden hier twee beleidsalternatieven voorgesteld nl. 'de voortzetting
van het huidige beleid' (scenario () waarbij de tijdelijke
loonmaatregelen eindigen en scenario (( 'duurzame Belgische vlag' met
een geïntegreerd scheepvaartbeleid zoals voorzien in de Wet van
2/8/2002.
De resultaten van deze beleidsalternatieven worden hieronder samengevat: |
| |
Academici in opstand tegen Bologna
23/09/2002 - 08:47 |
|
BRUSSEL (BELGA) 129 academici uit universiteiten
en hogescholen roepen via een opiniestuk in De Standaard op de
Bologna-hervorming van het hoger onderwijs stop te zetten tot bewezen is dat ze
een verbetering inhoudt. Het doel van Bologna is de nationale
hogeronderwijssystemen op mekaar af te stemmen. In "Het schandaal van Bologna"
verwijten de academici de Vlaamse overheid lichtzinnig mee te lopen in een
Europese tendens en de kwaliteit van het hoger onderwijs op te offeren. Ze
vrezen de overheersing van het hoger onderwijs door grote bedrijven en ze vrezen
ook dat vooral rijkere studenten beter af zullen zijn. Onderwijsminister Marleen
Vanderpoorten verdedigt haar beleid. De pan-Europese hervorming waaraan bijna 40
landen deelnemen, zal toch doorgaan, of het piepkleine Vlaanderen daarmee nu
gelukkig is of niet. (DWM) |
|
BELGABRIEF/GENERAL/ONDERWIJS/BELGIE/MEDIA |
|
Gelezen in "De Morgen"
van Zaterdag 25 mei 2002 |
|
Eerste bachelors en masters
studeren in 2005 af |
Brussel |
Belga |
|
De Vlaamse regering heeft
principieel het decreet goedgekeurd over de herstructurering van het hoger
onderwijs in uitvoering van de Bolognaverklaring, die het hoger onderwijs in
Europa harmoniseert. Vanaf het academiejaar 2004-2005 zullen aan hogescholen en
universiteiten bachelor- en mastertitels worden uitgereikt ter vervanging van de
huidige kandidaturen en licenties.
Met het decreet
behoort Vlaanderen tot de koplopers in de uitvoering van de
Bolognaverklaring, zo zei onderwijsminister Marleen Vanderpoorten (VLD)
na afloop van de vlaamse ministerraad. Zij wil de huidige studieduur van
vier jaar behouden. Wel komen er in principe drie bachelorjaren en één
masterjaar. Alle masteropleidingen (dus ook de rechtenstudies) zullen
moeten worden afgerond met een masterproef. Zowel hogescholen als
universiteiten zullen masteropleidingen kunnen aanbieden. Ook academiscb
gerichte bacheloropleidingen kunnen aan beide types instellingen. De
Katholieke Universiteit Brussel (KUB) wordt niet in de associaties
opgenomen maar kan wel bachelordiploma's uitreiken. De gefuseerde
Universiteit Antwerpen daarentegen krijgt een uitbreiding van haar
onderwijsbevoegdheid. Het gaat om filosofie, geschiedenis en toegepaste
biologische wetenschappen in de tweede cyclus en onderwijskunde in de
eerste en tweede cyclus. In het nieuwe Bologna-systeem zal niet meer met
studiejaren, maar met credits of studiepunten worden gewerkt. Een
bacheloropleiding vertegenwoordigt 180 punten, een master 60 punten.
Studenten die in juni 2005 afstuderen zullen bachelor- en
masterdiploma's krijgen uitgereikt. De huidige titels zoals licentiaat
zullen verder gevoerd kunnen worden. |
Gelezen in "De Standaard" van
Maandag 29 april 2002 |
Studieduurverlenging niet uitgesloten
BRUSSEL
-- Universiteiten en hogescholen die het raadzaam vinden de duur van een
opleiding te verlengen, krijgen daartoe de kans bij de hervorming van het hoger
onderwijs die op stapel staat. Ze moeten dan wel het risico nemen dat ze zo'n
extra jaar zelf moeten financieren. |
| Gelezen in "De Morgen" van
Maandag 21 mei 2001Kwaliteit blijft twistappel voor
Bologna-landen Conferentie in Praag levert weinig concreets op |
|
De ronkende principes van de Bologna-verklaring omzetten in de
onderwijspraktijk van 31 landen zal nog bloed, zweet en tranen kosten. Alleen al
om tot een systeem van kwaliteitserkenning van de toekomstige bachelor- en
master-opleidingen te komen, lijkt het water tussen de 'Bologna-landen' nog heel
diep. Dat mochten de Vlaamse minister van Onderwijs Marleen Vanderpoorten (VLD)
en haar Nederlandse collega Loek Hermans (VVD) ondervinden bij de voorstelling
van hun gemeenschappelijk 'accrediteringsproject' de afgelopen dagen in Praag.
Berichtgeving Bart De Schrijver
Tot een overzichtelijke, Europese onderwijsruimte komen tegen 2010, dat is
de doelstelling van de Bologna-verklaring die op 19 juni 1999 werd
ondertekend door 29 ministers van onderwijs. In alle ondertekenende landen
zou de huidige complexe gradenstructuur in het onderwijs vervangen
moeten worden door een undergraduate/graduate-structuur: de student
doorloopt eerst een cyclus van minimaal drie jaar en beëindigt die met een
bachelor-diploma. Nadien kan hij of zij worden toegelaten tot de
master-studie. De achterliggende filosofie is dat het Europese hoger
onderwijs in de toekomst een sterkere internationale profilering moet
krijgen, en dat in overeenstemming met de eengemaakte markt van goederen en
diensten bachelor en master-diploma's overal in Europa erkend moeten worden.
Om te zien hoever de deelnemende landen staan met de uitvoering van de
Bologna-verklaring in onderwijsstructuren zaten de ministers vorig weekend
rond de onderhandelingstafel in de Tsjechische hoofdstad Praag. Nieuwkomers
waren Turkije, Cyprus en Kroatië, landen die ook kandidaat zijn om toe te
treden tot de Europese Unie. Het gevoeligste punt op de agenda was de
zogenaamde 'accreditering': om opleidingen internationaal te erkennen binnen
Europa zullen kwaliteitscriteria worden uitgeschreven waaraan opleidingen
moeten voldoen. Voor de studenten houdt dit een garantie in dat ze een
diploma in elk 'Bolognaland' kunnen verzilveren.
En hierover was de eensgezindheid ver te zoeken. "De meningen bij de
ministers zijn heel verschillend over wat kwaliteit is omdat kwaliteit soms
een bedreigende term is voor minder “goede onderwijsinstellingen" zegt de
Leuvense rector André Oosterlinck, die als bestuurslid van de European
University Association (EUA) aanwezig was op de conferentie. Volgens
Oosterlinck maakt het groot aantal deelnemende landen het moeilijk om
concrete afspraken te maken. Bovendien riskeren de EU lidstaten en de
Oost-Europese landen in verschillende snelheden de Bologna-verklaring in te
voeren, aldus de rector. Minister van Onderwijs Marleen Vanderpoorten (VLD)
en haar Nederlandse collega Loek Hermans (VVD) trachtten de conferentie te
overtuigen van een erkenningsysteem waarbij enkele 'sterke' regio's zoals
Vlaanderen, Catalonië en Rijnland-Westfalen, een voortrekkersrol zouden
spelen in het uitwerken van de accreditering. Het voorstel werd alleen als
'proefproject' aangenomen. Een volgende conferentie vindt plaats in het
najaar van 2003 in Berlijn.
André Oosterlinck: 'Voor sommige minder goede onderwijsinstellingen is
kwaliteit een bedreigende term' |
| Gilbert calls for a uniform standard of
training and qualifications. |
|
As the ISM Code finally comes into being Harry Gilbert of Wallem
Shipmanagement is suggesting that there should be a uniform standard for
training and qualifications.
THIS MONTH the long-awaited ISM Code finally comes into force. After all the
anticipation and preparation, its introduction may turn out to be an
anti-climax. But already the industry is beginning to look further ahead to what
the next step might be.
Harry Gilbert, managing director of Wallem Group, the world's largest ship
manager, favours the establishment of uniform training and qualifications for
seafarers around the world if the ISM Code is to accomplish its objective.
He said seagoing staff of all nationalities should be trained under the same
curriculum, sit the same examinations and should be issued with internationally
recognised certificates. "ln other words, we should be aiming for an
internationally common high standard of training and certification."
Such a suggestion is usually met with the objection that this would infringe the
sovereign rights of countries. But Mr Gilbert said he could not accept that
argument. "If a country wishes its seafarers to operate ships internationally
then it must be prepared to train them to internationally accepted standards."
If all certificates were of the same standard then the port state control
inspector and the ISM Code auditor would know, when they visited the vessel and
inspected the crew's certificates, that they were genuine and that the crew had
been properly trained.
The training provided, meanwhile, must result in the individual actually being
able to put into practice what he has learned, he said. "Performance standards
most be the driving force. not the ability to learn and regurgitate that
learning at a written examination."
In Mr Gilbert's view once issued, certificates of competency must also be
subject to periodic revalidation. This would require the holder to take further
examinations, written or oral, or preferably by the use of simulators. The
revalidation should be carried out in whichever port the vessel happened to be
at the time the revalidation was due.
Such a system would serve to radically level the playing field and would also
help to identify those countries which were not training their seafarers to the
correct standard. "It happens in the airline industry so why is it not possible
in the marine industry?" he asked. |
|
Training necessities |
|
"Good training is not a luxury in international shipping," Mr Gilbert said.
"It is essential in order to ensure that ships are run efficiently and that
means safely and without harm to the environment."
The achievement of a uniform, adequate and measurahle standard of training was
also necessary if the revised STCW Convention were to be effective. In turn. he
said. only if the STCW Convention was implemented successfully would the ISM
Code achieve its goals. "There is absolutely no point in expecting the ISM Code
to he effective if the people onboard ships are not trained to an adequate
standard," he said.
As with the STCW Convention, the policing of the ISM Code would largely fall to
port state control authorities around the world. He did, however. question how
it would he possible to decide on criteria to measure the success of the code in
the absence of common standards.
He also called for commonality of shipboard technology, arguing that ships of
the same type should he designed and built to the same standards and with the
same equipment and systems. This would make it much easier to train people by
allowing the use of common simulators for everything from navigation to cargo
management.
Seagoing staff of all nationalities should be trained under the same
curriculum, sit the same examinations and be issued with internationally
recognised certificates.We should be aiming for an internationally common high
standard of training and certification |
